Het is elke dag weer anders, een uitdaging en een geschenk. 

Ruben zit in groep 8

Boaz in groep 4

Gideon in groep 2

JONGENS! STOP DE TIJD! Wat gaat het snel! Cliché der Clichés maar het is gewoon zo. Ruben hoeft nog maar één jaar en dan staat de middelbare school op hem te wachten. En dat vind ik toch behoorlijk een dingetje. Ik kan niet zeggen dat het iets is waar ik naar uit kijk, maar hé het hoort erbij. Boaz die gewoon in groep VIER zit. En zowaar huiswerk heeft. Dictee oefenen enzo. Gideon die druk bezig is in groep twee ik kan er niet bij hoor. Waar zijn mijn baby’s?!

Gelukkig is Hadasje er ook nog. Alhoewel zij straks ook gewoon twee wordt. Maar..dat vertellen we er gewoon niet bij.

Waarschijnlijk wisten jullie dit al, maar ik heb de leukste kinderen op de wereld 😉 En zo zal elke moeder dat beamen van haar kind(eren). Ik wil eigenlijk gewoon vertellen hoe ontzettend trots ik ben op alle vier onze kinderen. Want ja, het gaat snel! Maar ik wil even een moment stil staan bij het hier en nu. De dingen ze bereikt hebben. Ruben die op schoolkamp is geweest en het gewoon geweldig vond…dat was voor hem en ons zo ontzettend super mega tof! Boaz die steeds meer zelfvertrouwen krijgt! Gideon die ZICHZELF heeft leren fietsen! Hadassa die steeds meer leert begrijpen, gaat na doen. Dat ik trots ben is een understatement. Ik ben zo enorm gezegend de moeder te mogen zijn van dit stelletje ongeregeld. Van deze parels!

Toen ik elf jaar geleden voor het eerst moeder werd had ik nooit gedacht dat ik zo’n mooi & chaotisch gezelschap zou krijgen. Wat leren we veel van elkaar!  Ik sta soms met m’n handen in het haar of in juist in de lucht als er weer een mijlpaal bereikt word.  Elke ochtend als ik wakker word mag ik weer samen met hen, samen met Ben de dag door en daar ben ik ontzettend dankbaar voor.  Het is elke dag weer anders, een uitdaging en een geschenk.

Stefanie

Leave a Reply

Your email address will not be published.