Ik ben een gelukkeling.

Ik ben vast niet de enige moeder die vandaag met al haar kinderen thuis is vanwege de staking.

Er staat hier  al een mooie hut in de woonkamer en hebben twee beertjes betrekking genomen van die hut. Er liggen stukjes brood op de dekens want dat is hun voer en er vloog een beker water over tafel want ze zijn natuurlijk erg wild. 

De grootste van het stel is een hele tas aan het samenstellen van speelgoed en knuffels waarmee hij vanmiddag bij z’n vriendje gaat spelen. Daarna ploft hij op de bank om televisie te kijken. Ondertussen is één van de beren veranderd in een ‘wild mens’ en rent hij ontbloot boven lijf en handschoenen aan door de kamer te rennen. 

Ik geniet van dit soort dagen. Gewoon ineens een dagje vrij en dan maar kijken wat de dag brengt. Lekker rustig aan doen, en alles op z’n tijd. Kinderen die heerlijk samen spelen. Alhoewel ik vast nog wel een paar keer meer m’n politie uniform aan moet trekken dan op andere dagen.

Het ‘wilde mens’ is inmiddels over gegaan op knutselen. En het andere kleine beertje is inmiddels ook mee gaan knutselen. 

Ook voel ik me echt blij om het feit dat ik niet werk. Dat ik bij de kinderen kan zijn, juist op dagen als deze. Dat ik niet hoef te zoeken naar een oppas adres. Ik ben dan ook echt heel dankbaar dat dit kan, maar zie het in ons gezin ook echt als iets wat nodig is. In ons heerlijke hectische leven met vier totaal verschillende kinderen is het fijn dat ik er (bijna) altijd kan zijn.

Ik ben trouwens wel erg benieuwd wie straks alles aan het opruimen is ?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *