Ik denk dat ik verliefd ben….

 Wat kan het kijken en luisteren de kinderen mij blij maken.

Die momenten dat ik ze niet achter het behang wil plakken. Of mezelf het liefst even op sluit.

Dat ze gewoon lief spelen of elkaar helpen gewoon vrijwillig!

En dan bekruipt mij soms het gevoel.. dat

dat …  

Ik denk dat ik verliefd ben….

Verliefd op de lach van Hadassa.
Verliefd op de droge grappen die Ruben maakt. 
Verliefd op de kusjes en knuffels van Boaz.
Verliefd op Gideon als hij liedjes zingt.

Verliefd op hoe ze zijn en alles wat ze doen. Dat ik weg zwijmel en m’n hart overstroomt met liefde en warmte. Dat ik ze allemaal op schoot wil nemen en wil dat ze voor altijd zo blijven en niet groter worden.

En dan word ik ruw uit het heerlijke moment gehaald als Boaz iets afpakt van Gideon. Ruben een level niet kan halen en Hadassa het op een krijsen zet….

Maar dat mooie moment, dat het net lijkt alsof alles perfect in harmonie is. Dat ik de meest voorbeeldige kinderen van de wereld heb. En ik op wolken zweef, dat moment waarvan de kinderen geen benul hebben, omdat ze gewoon doen wat ze doen. Nou dat moment heb ik maar weer mooi te pakken!




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *