Fix het!

Wanneer mijn hoofd overstroomt..dan moet ik van me af schrijven. Wanneer er alleen nog maar negatieve gedachten rond gaan in mn hoofd man wat wordt ik daar moe van.

Ik ben er zo zat van. De ene dag zus, de andere dag zo. Dagen gaat het goed en ineens is ie daar weer. Die donderwolk, die zware deken. Zo maar zonder aankondiging. Niets wat me er op voor kan bereiden. Want zelfs na een dag opladen, alleen weg te zijn geweest. Komt ie keihard aan. Ik dacht dat ik dat juist nodig had? Alleen zijn?

Op dagen als deze verlang ik naar een hotel kamer waar ik zes weken lang kan zijn en helemaal niets hoef. Eten, drinken, slapen, televisie kijken. Ongestoord.

‘Waar bent U dan? Breng me weer terug naar wie ik ben… niet naar dit. Ik snap echt niet waar deze dagen goed voor zijn. Waar ze voor dienen. Ik ben er klaar mee Heer. Ik wil zo niet zijn. Fix het!’

Verloren in een berg zelf medelijden..wat natuurlijk ook een zonde is. Ja, Joyce Meyer ik weet het! Zucht..

Ik vind het leven soms zo ontzettend moeilijk. Zwaar en hard. Dan ben ik dankbaar dat ik handen heb gekregen waarmee ik kan schrijven. Mijn hoofd kan legen en weer een beetje licht toe kan laten in m’n donkere bovenkamer.

Ik weet niet of het morgen beter zal zijn. Ik hoop het wel. Van harte.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *