Iedereen speelde en jij stond daar maar.

“Ik voel me zo anders dan de anderen.”

“Heb gewoon het gevoel dat ze mij niet zien staan.”

“Ze gaan allemaal met de grotere jongens om.”

*Huilen*

M’n moederhart breekt… Ik huil mee.

Ik zag je gisteren wel staan.. alleen op het plein.

Iedereen speelde en jij stond daar maar.

Ik weet dat je wel mee wilt doen. Maar niet durft. Dat je liever niet met die “grote” jongens speelt. Omdat je vindt dat je anders bent.
Je bent nog zo lekker fantasie rijk. Het lijkt een heel ander niveau dan al die “stoere” gasten. De combi klas is niks voor jou.
Gelukkig speel je nog regelmatig met een vriendje thuis. Maar op school voel je, je eenzaam en niet gezien. Het hele sociale gebeuren lijkt voor jou één groot onbekend stuk grond waar je niks van wil weten. En niks van begrijpt. Maar als iemand door je bubbel heen prikt.. man wat heb jij een praatjes en wat ben je grappig en gevat.

En als ik je daar alleen zie staan… wil ik je aanmoedigen.. wil ik de jongens die anders ook gewoon met je praten wel aansporen om jou er ook bij te betrekken.. Het verdriet wat ik voel als ik je niet mee zie doen met de rest is… enorm.

Blijf met mij praten is wat ik gisteren tegen je zei.  Ookal lukt dat met niemand anders… blijf mij vertellen wat je dwars zit en blijf er niet mee rond lopen.

Ik hou van jou groot kind. Tiener.

1 thought on “Iedereen speelde en jij stond daar maar.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *