Maar een mens..

Hoi!

Als moeder komen er zoveel verschillende taken op je schouders neer, al vanaf het moment dat je kindje geboren wordt ben je onmisbaar in het leven van dat kleine frummeltje. Ze zijn afhankelijk van die liefdevolle moeder armen waarmee ze flink geknuffeld worden.

Je bent eigenlijk alles in één, van zuster tot kok en van taxi tot politie agente. En dat ervaar ik soms als een zware taak. Soms is het ontzettend moeilijk om altijd de goede antwoorden te geven. Of om de juiste dingen te doen.

Dat je boos wordt in plaats van troosten.
Dat je schreeuwt in plaats van luisteren.
Dat je negeert in plaats van aandacht geven.

En..ja..soms doe ik dat. Soms lukt het gewoon even niet. Kan ik even niet mijn blije gezicht op zetten en het goede antwoord geven. Maar wat is het dan ontzettend belangrijk dat je zegt dat het je spijt, Sorry,,dat mama zo boos deed..het lukte me even niet om blij te zijn. Sorry..dat mama schreeuwde..het lukte me niet zo goed om te luisteren..

Je kan niet altijd maar lachen. En je kind ziet zo dat mama ook wel eens een baal dag heeft. Net als hij of zij, en dat is helemaal niet erg. Iedereen is wel eens boos.

 Ik vind het altijd vreselijk als ik mezelf betrap op een niet juiste reactie,,en voel me dan echt rot. Maar zoals ik al eerder blogde,,er bestaan geen perfecte moeders. Dus ook hierin kan je niet altijd voldoen. En is dat erg? Nee ik denk het niet, kinderen mogen best weten dat mama’s en natuurlijk ook papa’s het wel eens moeilijk hebben. Het is dan ook een enorme verantwoordelijkheid.

Voel je niet schuldig als je weet van je zelf dat je dit ook wel doet. Zeg altijd sorry, maak het weer goed. En probeer het uit te leggen. Je bent geen verschrikkelijke moeder. Je bent een moeder die haar best doet. Een moeder die ook maar gewoon een mens is..

Liefs

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *