Toch is het zo

Hoi!

Dat je dan wakker wordt en denkt… Nee, dit is niet mijn dag.
Ik ben moe, ik wil er niet uit, wat een rot nacht was dit.

Maar je moet wel. Kinderen die op tijd op school moeten zijn, die al bij je bed staan, ‘Ja lieverd ik kom je zo helpen met aankleden’. Gaaaaap! Het is gewoon zo koud buiten je bed. De jongens zijn al druk in de weer. Beneden hoor ik er twee door de kamer rennen en boven eentje ( ook nog half slapend) z’n kleren aan doen. Wat zou het handig zijn als ik elke morgen zo vol van energie wakker zou worden. Meteen m’n bed uitspringen en van alles uit m’n handen krijgen. Maar nee, ik ben geen ochtend mens. Eigenlijk ook geen avond of middag mens 😛 Ik ben er nog niet helemaal uit op welk moment van de dag ik op m’n best ben.

Alles loopt toch wel door, of je nu moe of ziek bent. Je blijft je ene been voor het andere zetten. En de ene dag gaat dat makkelijker dan de andere dag. Het fijne van dan thuis zijn is dat je, je niet ook nog gauw naar je werk moet haasten maar nog even op de bank kan uit hijgen. Wat is het fijn dat de kinderen toch wel blij met je zijn of je nou productief bent of niet. Ze krijgen hun boterhammetjes en hun kus voor het slapen gaan heus wel. En dat weten ze.

Ondanks dat ik vandaag liever ‘Out of order’ ben, en terug mijn bed in kruip. Blijf ik houden van wat ik doe, van wat ik ben. Moeder zijn. Ik vind het de beste baan ter wereld. En ja, as we speak denk ik, Nee Steef, je bent nu niet blij met al die klei over je tafel en stoelen en de halve vloer ligt alweer bezaait met bergen speelgoed. Dus klets niet zo alsof het geweldig is.

 Maar weetje, toch is het zo.

Liefs

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *