Zo’n dag is het…

Hoi!

Ik heb geen zin om een blog te schrijven. Zo’n dag heb ik nu. Zo’n dag dat je om het minste of geringste al op de kast zit. Gewoon een dag waarin ik moet los laten. Los laten dat ik van alles ‘moet’. Dat ik gezellig ‘moet’ zijn, dat ik ‘moet’schoonmaken. Dat het vandaag gewoon zo’n dag is..dat moet ik dan accepteren.

O boy…vreselijk. Ik hou niet van deze dagen. Ik weet het al meteen als ik wakker word. Ik ben al chagrijnig voor m’n ogen open zijn. Waarom is dit? Waar is dit goed voor? Zou ik de enige zijn die geregeld van deze dagen heeft? Eigenlijk door mijn eigen verwijten word het alleen maar erger.

Zoals ik al zei, ik moet het los laten en accepteren. Oke daar ben ik dus HEUL slecht in. Ik wil het niet dus moet het anders! Maarja..zo werkt het niet. Dus bedenk ik maar dat ik vandaag niet teveel ga doen. Vooral niet stressen. Dat ik liever niemand aankijk op zo’n dag omdat m’n chagrijnige blik waarschijnlijk vragen oproept en ik HELEMAAL geen zin heb om daar ook maar met iemand over te praten. Hebben jullie dat, dat nooit? Bij jullie gaat alles over rozen zeg maar?

Nou…ik zet niet eens ‘Liefs’ onder m’n bericht want hé…

                                                                               ….zo’n dag is het.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *