Help mij U steeds weer te zoeken.

Een aantal dagen geleden was er weer een put.

En schreef ik dit blogje.

Een stroom van gevoelens.

Te heftig.

Voor mijn gevoel uit het niets.

Maar het borrelde al.

‘Zolang ik het negeer gaat het wel weg’

…………..

Explosie!!!!!!

Spijt.

Boos.

Te veel prikkels.

Even de weg kwijt.

Ben komt thuis.

Ik mag boven zijn.

De hele avond.

Alleen.

Ik kom weer tot rust.

Het zit er nog.

Maar het mag nu van mezelf.

Want ik ben alleen.

Niemand die ik verdrietig kan maken.

Inclusief mijzelf.

Nu gaat het weer beter.

De storm is weer overgewaaid.

Wennen doet het nooit.

Help mij U te steeds weer te zoeken.

Te zoeken als het stormt.

Dan waait het veel sneller over.

En is daar weer die heerlijke rust.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *