Rust.

Toen ik vanmorgen mijn dagboekje las ging het over dat onze emoties snel en vaak ( vooral als vrouw)  onbeheersbaar zijn en uit evenwicht. Als ik voor mijzelf spreek merk ik dat zeker ook. Het is vaak een rollercoaster van blij, verdriet, boos, chagrijnig enz. Tel daar het drukke gezin bij op en mijn hoofd is soms een explosie van gevoelens en emoties.

Mattheüs 6:33

Vervolgens staat er dus een Bijbeltekst: ‘Zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u er bij gegeven worden.’ Spijker op zijn kop! Ik merk en weet van mezelf dat wanneer ik in onrustiger vaarwater kom. Wanneer ik het even niet meer weet zelf hard op zoek ga naar oplossingen. Hulp zoeken bijvoorbeeld, gesprekken aan gaan. En dat is goed! Dat helpt me dingen weer in een ander perspectief te zien. Maar de onrust, de golven blijven klotsen.

Wat ik zo vaak uit het oog verlies is dat ik gewoon op mijn knieën moet gaan. ‘Heer echt, ik weet het even niet meer’. ‘ Help me’.

Geen controle

Ondanks dat ik al mijn hele leven christen ben. Vind ik het nog steeds moeilijk om dingen uit handen te geven. Om te zeggen neem alles maar over. Dat vind ik in mijn gezin heel lastig, maar ook in mijn persoonlijk leven. Durven zeggen ‘ doet U het maar’. Geen controle hebben vind ik eng. Wat als alles ineens verandert? Er dingen gebeuren waar ik niet blij mee ben? Maar ik mag erin berusten dat Hij weet wat goed voor mij is. Beter dan ik het zelf weet. Veel beter zelfs.

Leerproces

Dus elke keer wanneer mijn emoties, mijn gevoelens in mij schreeuwen. Wanhopig zijn. Mag ik mij uitstrekken naar Mijn Vader. De Enige die weet hoe ik echt in elkaar zit. De Enige die echte rust kan brengen.

Na een gesprek met mijn lieve buurvrouw werd het mij opnieuw duidelijk dat ik alles, echt alles mag overgeven, moet overgeven eigenlijk. Steeds weer opnieuw.  Elke keer als ik denk nu heb ik het echt verprutst zegt Hij, ‘kom maar, Ik ben niet boos. Ik houd van jou’ Het is zo’n leerproces net als eigenlijk alles in het leven. Vallen en opstaan, en meer vallen en toch weer opstaan. En ja het is spannend en moeilijk en tegelijkertijd is het zo eenvoudig en brengt het mij wat ik nodig heb.

Rust. 

fde9a699b5f041a3ecf8e5f4eff71b39

 

1 thought on “Rust.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *