Beatrixoord: Part 1

Afgelopen week hadden we de intake afspraak voor Hadassa bij het Beatrixoord.

Hadassa was moe, dus ze was niet heel gezellig maar na haar fruithapje ging ze toch wel lekker spelen.

Ik merk altijd tijdens belangrijke gesprekken dat ik het moeilijk vind mijzelf te verwoorden. In m’n hoofd zit het er wel maar op één of andere manier bang voor een foutje kom ik er soms moeilijk uit. Gelukkig begrepen ze goed wat ik bedoelde en was het hen ook duidelijk wat mijn vraag was.

Hadassa op een zo’n goed mogelijke manier helpen en ondersteunen tijdens haar ontwikkeling. Haar beter leren begrijpen zodat ik haar steeds beter leer kennen en op haar behoeften kan inspelen.

Tijdens het lichamelijk onderzoek is het altijd een strijd. Ze wil niet aangeraakt worden en al helemaal niet uitgekleed en vooral geen vreemden in de buurt. Altijd al zo geweest. Al is het maar een stethoscoop of even aan haar voetjes en beentjes zitten. Drama. Dat maakt het vaak erg lastig en ik wen er nooit aan.

Al met al was het een goed gesprek. Het is fijn om te weten wat er op de planning staat en dat er een heel team is om haar te zien en helpen.

In de auto viel ze meteen in slaap. En zelfs de dag erna sliep ze nog veel. Het heeft toch altijd weer een impact op haar. Het maakt mij dan ook extra dankbaar dat ik gewoon thuis kan zijn om voor haar en de jongens te zorgen.

P.s Ik wil er niet te diep op in gaan, vind het voor nu wel goed zo. Maar ik houd jullie zeker op de hoogte!

1 thought on “Beatrixoord: Part 1”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Beatrixoord: Part 1

Afgelopen week hadden we de intake afspraak voor Hadassa bij het Beatrixoord.

Hadassa was moe, dus ze was niet heel gezellig maar na haar fruithapje ging ze toch wel lekker spelen.

Ik merk altijd tijdens belangrijke gesprekken dat ik het moeilijk vind mijzelf te verwoorden. In m’n hoofd zit het er wel maar op één of andere manier bang voor een foutje kom ik er soms moeilijk uit. Gelukkig begrepen ze goed wat ik bedoelde en was het hen ook duidelijk wat mijn vraag was.

Hadassa op een zo’n goed mogelijke manier helpen en ondersteunen tijdens haar ontwikkeling. Haar beter leren begrijpen zodat ik haar steeds beter leer kennen en op haar behoeften kan inspelen.

Tijdens het lichamelijk onderzoek is het altijd een strijd. Ze wil niet aangeraakt worden en al helemaal niet uitgekleed en vooral geen vreemden in de buurt. Altijd al zo geweest. Al is het maar een stethoscoop of even aan haar voetjes en beentjes zitten. Drama. Dat maakt het vaak erg lastig en ik wen er nooit aan.

Al met al was het een goed gesprek. Het is fijn om te weten wat er op de planning staat en dat er een heel team is om haar te zien en helpen.

In de auto viel ze meteen in slaap. En zelfs de dag erna sliep ze nog veel. Het heeft toch altijd weer een impact op haar. Het maakt mij dan ook extra dankbaar dat ik gewoon thuis kan zijn om voor haar en de jongens te zorgen.

P.s Ik wil er niet te diep op in gaan, vind het voor nu wel goed zo. Maar ik houd jullie zeker op de hoogte!

1 thought on “Beatrixoord: Part 1”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *