Hadassa: CT Hartafwijking

Toen Hadassa geboren is zijn er tig onderzoeken gedaan waarvan ik nu soms nog niet snap waarom het allemaal moest gebeuren. Ook is er een hartecho gemaakt ( meerdere) en daar was een hartafwijking op te zien. Geen ernstige afwijking sterker nog, het bij jou of mij hetzelfde geval zijn. En dan nooit ergens last van hebben.
Het gaat om een slagader die normaal gesproken aan de rechterkant van je hart zit en  naar je rechterarm gaat. Dat gebeurd bij hadas ook wel, alleen zit hij aan de linker kant en gaat hij met een boog om de slokdarm en luchtpijp naar haar rechterarm. Dus hij komt er wel maar met een omweg.
Nu is het ons opgevallen dat Hadassa, extreem veel kokhalst en bijna stikt als er bijv een stukje brood/rijstewafel/fruit wat nog een beetje hard is in haar mond zit en moet doorslikken. En natuurlijk alle baby’s kokhalzen wel als ze vast voedsel krijgen en moeten er aan wennen. Maar bij Hadas gaat het maar niet over. Kleine zachte stukjes willen prima. Maar zodra het wat groter is en niet “lekker weg glijd” is het één kokhals stik festijn en ben vaak geneigd maar nooit meer iets te geven waarin ze zich kan verslikken. De cardioloog had dat ook verteld tijdens haar opname toen.
Een aantal weken geleden heb ik dit bij onze kinderarts voor gelegd. En gevraagd, hoe ik nou kon weten of het door de hartafwijking kwam of doordat ze misschien gewoon meer tijd nodig heeft om te wennen aan de wat grotere stukjes eten. Na ons gesprek heeft ze direct contact opgenomen met de cardioloog in het UMCG.
Eind vorige week lag de brief voor een afspraak in de bus. Morgen ( vrijdag) krijgt Hadassa een infuus met contrast vloeistof en daarna een CT om te kijken of het daadwerkelijk de ader rond haar slokdarm is die zo vervelend doet.
Mocht dat wel het geval zijn moet ze geopereerd worden. Volgens de cardioloog was het “een vrij simpele” operatie. Maar als ik het woord hart en operatie hoor dan ren ik het liefst gillend weg en wil ik er niks over horen.
Ik ben natuurlijk blij dat mocht het wel zo zijn. Het geen extreem gecompliceerde hartoperatie zal worden. Maar ik vind het doodeng en hoop natuurlijk dat het een kwestie is van wennen en dat het wel goed komt mettertijd.
Voor nu eerst het onderzoek, dat vind ik ook al weer heel wat. Wetende dat het vaak een ramp is een infuusje te prikken en ze compleet door het lint kan gaan. Ik probeer me voor nu te focussen op morgen en niet teveel na te denken over “wat als”. Ik vind het ontzettend spannend.

Ik heb wat plaatjes bijgevoegd zodat het misschien wat duidelijker word. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *