Ik heb geen tranen meer

M’n hart is omsloten met een dikke muur.

Een muur die gebouwd is in de tijd nadat Hadassa voor de eerste keer werd opgenomen in het ziekenhuis. Na de eerste keer brokkelde hij langzamerhand af.. want ja..ze was weer thuis, we konden gaan genieten.

Toen ze de tweede keer werd opgenomen stond er al snel weer een mannetje met flinke emmers cement om de muur weer op te bouwen extra dik dit keer.

Eenmaal weer thuis bleef de muur, ik was bang voor een nieuwe opname..durfde niet echt te genieten. Want voor je het weet ligt ze er weer. Ik merkte wel dat er scheuren kwamen… niet omdat ik het toe liet maar omdat m’n hart bijna explodeerde. Op het moment dat, dat gebeurde was de derde opname werkelijkheid geworden.

De muur is inmiddels aangesmeerd, verdikt en verdubbeld. Ik weet niet hoe ik anders moet overleven. Ik sta scherp voor elke terugval, elk vervelend bericht.

Ik heb geen tranen meer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *