Loslaten: Kleine stapjes

Sinds een aantal dagen slaapt Hadassa in haar eigen kamer. Nu pas?! Ja, nu pas!

Onze kamer is behoorlijk koud, waar wij zelf niet zo veel last van hebben. Hadassa leek er ook geen last van te hebben. Ze sliep goed. Maar die koude handjes en haar koude gezichtje elke ochtend vond ik zo zielig.  Nu ze in haar eigen kamertje ligt blijft ze lekker warm.

De eerste dag was het behoorlijk wennen voor haar. Maar inmiddels slaapt ze er prima.

Ik daarentegen moet er erg aan wennen. Ik kan niet meer naar der lieve gezichtje staren terwijl ze nog slaapt en ik al wakker ben.  En natuurlijk het gemak van ff m’n hand door de spijlen van het bed om haar der speen te geven 😉

Als het om Hadassa gaat heb ik ontzettend veel moeite met los laten.  Iemand op laten passen bijvoorbeeld. Pff.. ik vind het maar niks. Ik weet dat ze het heel goed doet, maar ook dat ze zo haar maniertjes heeft met bepaalde dingen. En ik als haar moeder ken die het best. Dus dat is wel een dingetje.

Mettertijd komt het heus wel goed. Ik bedoel als ze straks zes is, kan ik vast wel een nachtje zonder (beeld) babyfoon slapen.

Follow my blog with Bloglovin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *