Update Hadassa Verlatingsangst!

De zes maanden mijlpaal zijn we inmiddels alweer voorbij. Hadassa doet het goed. Ze wil van alles ondernemen maar is eigenlijk nog niet sterk genoeg om het allemaal te doen. Zo wil ze heel graag zitten, maar zodra je haar neerzet kukelt ze om of klapt ze dubbel als een pannenkoek. Ook merk ik aan haar dat ze het heel vervelend vind als ze me niet kan zien of als ik haar alleen laat. Huilen! Verlatingsangst! Ik ken het helemaal niet van de jongens, maar dat is meer omdat zij altijd bij mij waren want die wilden niks anders.

Maar Hadassa beseft zich nu wel degelijk dat mama er niet altijd kan zijn. Als ik haar aan Ben geef zet ze het soms al op een brullen en moet ik haar weer terug nemen. Alleen in de box of op de grond liggen is ook geen pretje want dan moet ze zich zelf vermaken en eigenlijk moet ik er steeds bij zitten want dan is madame rustig. Eerder speelde ze prima zelf en redde ze zich goed, maar nu wil ze me heeeel dichtbij zich houden. Al hoewel ik het eerst schattig vond..denk ik nu vooral..IK KOM NERGENS AAN TOE! De ‘het is een fase’ mantra speelt zich voortdurend af in m’n hoofd.

De fysio was beretrots,,en deze mama dus ook! En de huisbezoekjes zijn van één keer in de week naar één keer in de maand gegaan. Ze deed alles volgens schema en gedroeg zich als een echte zes maanden baby. En dat nadat ze zo achter liep, na haar opname. Ook de kinderarts was meer dan tevreden en hoef daar pas in augustus weer heen.

Wat hebben we toch een dappere en sterke dochter. Vier geweldige kinderen. We zijn zo ontzettend gezegend!

P.s Donderdag ( morgen) heeft ze een nieuwe mri scan. Spannend weer…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *