Ons huwelijk hing echt aan een zijden draadje

Wanneer ik vandaag de dag om mij heen kijk. Zie ik veel (jonge) gezinnen in storten. En eerlijk… ik kan er echt om huilen. Een hele tijd terug hoorde ik dat 1 op 3 huwelijken strand. Dat is echt een ontzettend hoog percentage. 1 op de 3! Het geeft me een gevoel van machteloosheid, zeker wanneer het dichtbij komt. Misschien komt het doordat ik een kind ben van gescheiden ouders. De pijn en verdriet die het met zich mee brengt. Dat ik me tot op de dag van vandaag nog verdrietig kan voelen om het incomplete verlate gevoel. En ik ben nu niet meer dat achtjarige meisje. Ik weet heel goed dat huwelijken stranden. Om wat voor reden dan ook.  En ik leef mee met iedereen die (ook al is het al jaren geleden of misschien nog heel vers) gescheiden is. Want het laat hoe dan ook een litteken achter.

Ons huwelijk was ook moeilijk (gelukkig ligt dat al ver achter ons!) daar schreef ik al eerder over.

Ik heb echt op het punt gestaan op te stappen. Weg te gaan. Echt gillend weg te rennen. Ik was overal zo klaar mee.

Ons huwelijk hing echt aan een zijden draadje. 

Nu ik terug kijk op die moeilijke en pijnlijke periode ben ik zo dankbaar dat ik nooit echt ben weggegaan. Dat Ben mij niet losliet en we uiteindelijk samen keihard hebben geknokt om te komen waar we nu zijn. En begrijp me niet verkeerd. Een huwelijk is één van de meest mooie en tegelijkertijd moeilijkste dingen in het leven. Althans zo zie ik het. Want alhoewel je zo verliefd bent in het begin en elkaar geweldig vind. Zo slijt dat met de tijd. Soms laait het weer even op. Maar soms blijft het weken, maanden, jaren wind stil. En dan moet je gaan staan in de belofte die je elkaar deed wanneer je trouwde. En dat is soms rete lastig!

Dank je Ben dat ondanks ons zware weer af en toe je nooit van mijn zijde wijkt. En ook al is het hier echt niet altijd vuurwerk en feest, we weten bij wie we horen en bij wie we graag willen zijn. Ik ben dankbaar voor de band die we nu hebben. Soms is het stormachtig en soms een rustig kabbelend beekje. Soms is het irritatie en soms is het verliefdheid. En ik zou niet weten wie mij beter aan zou kunnen vullen dan jij. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *