Op het schoolplein

Weet je hoe dat overkomt? 

Als jullie daar weer staan.
In een groepje bij elkaar.
Of soms gewoon met z’n twee.

Altijd je oordeel klaar.
Klaar om een ander eens de grond in te boren.
Het beter te weten en je beklag te doen.

“Moet je dat háár nou eens zien!”
“O..en die kinderen van haar..moet je eens horen..”
“En wat zij heeft gedaan?!” 
“Ja..haar man is bij haar weggegaan.”

“Nou, die ziet er ook niet uit.”
“Heb je het al gehoord..?”
“Al haar kinderen hebben luizen.”
“Gadver..dat meen je niet.”

“Nou met dat kind laat ik de mijne niet spelen.”
“Kijk hoe het erbij loopt”

“HÉ is ze nou al weer zwanger..”
“Ongelooflijk zeg, niet normaal”

Met een masker op één grote lach.
Een vriendelijk woord als je langs loopt.
Maar een snauw zodra je voorbij bent.

Ik sta bewust alleen.
Wil niet mee doen met het geroddel.
Sommige mensen zijn zo kortzichtig.
Maar geloof me, jullie zijn niet beter dan een ander.

Deze is voor moeders en vaders.

Op het schoolplein. 


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *