Ik doe ertoe. En zo mag ik mijn leven ook in gaan vullen. 

Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik deze blog wil beginnen.

Ik wil jullie in ieder geval heel erg bedanken voor de lieve reactie’s en berichtjes die ik heb gekregen op mijn vorige blog. Veel begrip en medeleven en dat doet me goed! Super bedankt daarvoor!

Ik wil iedereen pleasen, het is er weer.

Ik schreef al eerder over de beste versie worden van mezelf. Over prioriteiten stellen. Want ik merk dat mijn focus niet altijd ligt binnen mijn gezin. Maar meer bij de mensen om mij heen. Dat ik anderen laat beïnvloeden hoe ik mij voel en wat ik doe. Alsof ik moet voldoen aan een bepaald beeld, alles wat ik heb te geven aan een ander. Terwijl ik hier hard nodig ben. Mensen die misschien amper iets voor mij doen. Laat staan aan me denken en toch laat ik ze toe mijn gedachten te beheersen. Een paar jaar geleden was dit ook een groot ding in mijn leven. Het is een hele tijd goed gegaan. En ik kon het veel meer los laten.

Maar de laatste tijd ben ik mij opnieuw veel te bewust van alles en iedereen om mij heen. Wil ik iedereen pleasen. En het vooral niet verpesten. Nou ik kan je wel vertellen het is vermoeiend…en zo niet mijn aandacht waard.

Niet mijn probleem.

‘Wat heb ik nu weer verkeerd gezegd’ ‘Misschien moet ik dit doen en dan verandert het’ ‘Als ik dit maar blijf doen komt het wel goed’. Dat soort gedachten.

Maar ik ben niet verantwoordelijk voor een ander. Voor iemands geluk. Mijn verantwoordelijkheid ligt binnen mijn gezin. Alle drama die erom heen gebeurd, dichtbij of wat verder weg is niet mijn “pakkie an”. Niet mijn probleem, en dus heeft het niet mijn prioriteit.

608a2e3cc1383ee205d7a472aa7f915c

Wat laat ik toe?

Ik vind lastig om onderscheid te maken tussen: wat laat ik toe en wat laat ik gaan. Die lijn is mij erg dun of soms gewoon niet aanwezig. Maar ik kom er keer op keer weer achter dat het zoveel van mijn positiviteit kost en dat ik daardoor thuis, in mijn gezin veel negativiteit creëer.

Het ligt niet allemaal aan mij.

De gedachte dat alles aan mij ligt moet ik laten varen. Ik heb niet overal invloed op. Ik kan niet alles goed doen. En dat hoeft ook niet. Ik heb goede en slechte dagen/weken. En dat zij dan maar zo. Ik ben me soms zo bewust van alles wat ik fout doe dat ik niet meer zie wat er eigenlijk allemaal wel goed gaat. Waar ik goed in ben en waar mijn kwaliteiten liggen.

Zoektocht

Ik ben op een zoektocht naar rust. Naar balans. Hoe ga ik dit tackelen zonder er zelf steeds aan onder door te gaan. Mijn eerste gesprek was een fijn gesprek. En ook wel gek. Je legt je ziel en zaligheid voor aan iemand die je totaal niet kent. Wat misschien ook maar beter is 😉 Maar die iemand ( ja ik weet dat het gewoon beroep is) die wil mij helpen. Samen met mij zoeken naar oorzaken, naar oplossingen, naar die balans en rust die ik zo graag (weer) zou willen ervaren.

a0596cfeab58afdf3d970fe91a333612

En nu? 

Ik wil de positiviteit terug vinden in mijn leven. En klaar zijn met de drama waar ik niks aan kan doen. Waar ik buiten sta. Of waar ik geen invloed op heb. Positiviteit uitstralen naar Ben en de kinderen toe. Van mezelf houden ook als ik rot dagen heb, en ik het gewoon even niet meer weet. Doorgaan met de gesprekken, zoeken, vinden, opruimen. Mijn prioriteiten opnieuw op een rij zetten. En de lat veel lager leggen.

 Ik doe ertoe. En zo mag ik mijn leven ook in gaan vullen. 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *