Even bijkletsen!

Wow.. het is al even geleden dat ik een update heb geschreven over ons gezin. Bij deze!

Ben: Het gaat goed met hem 🙂 ! Hij heeft het druk op z’n werk maar sinds er een nieuwe collega bij gekomen is kan hij wat vaker thuis zijn wat natuurlijk heerlijk is! Binnenkort mag hij negen dagen thuis zijn en op al ons kroost passen. Ik weet dat hij het heel goed gaat doen en tegelijkertijd is het een pittige taak. Trots op die man van mij! Hij doet het toch maar even, dankbaar voor een man die me zo support en aanmoedigt.

Ruben: Hij mag binnenkort zijn cito toets gaan maken. Ook is hij inmiddels ingeschreven bij een nieuwe school voor wanneer hij groep acht heeft afgerond. Wat een spannende periode zal dat zijn! En daar boven op krijgt hij over een week of twee een beugel. Meteen een plaatjes (blokjes, hoe je het ook wilt noemen) beugel waar hij voor de komende achttien maanden aan vast zit. En over drie weken vieren wij zijn twaalfde!!!!! verjaardag!

Boaz: Die gaat hard! Hij vind lezen leuk en dat kan hij ook goed. Hij heeft pas een mooi rapport mee gekregen en heeft het vol trots voorgelezen. Ook heeft hij zijn eerste spreekbeurt gehad en dat heeft hij goed gedaan, het maken vind hij niet zo leuk..maar het praatje houden vind het heel interessant. Af en toe komt er nog es iemand met hem praten over hoe hij zich voelt en hoe hij om mag gaan met zijn emoties en dat helpt hem goed!

Gideon: Jongens.. tja,, Gideon is zes geworden in Januari. Het is een echte grappenmaker en doet graag de dingen na die hij ziet bij zijn broers, maar heeft ook een enorm sterke wil. Hij heeft het erg naar zijn zin op school en doet heel goed zijn best. Hij is al een poosje bezig met zwemles waar hij met kop en schouders boven de rest uitkomt, waar hij erg trots op is. Wanneer hij dingen voor mag doen straalt hij helemaal. Hij is nog steeds mijn lieve kleine jongen…dat kan officieel natuurlijk niet meer. Maar hé… het gaat allemaal al zo snel.

Hadassa: In Januari hebben wij de diagnose gekregen die eigenlijk alle achterstand en andere symptomen samen binden. Verder is ze in Februari begonnen op het Kinderdag Centrum (drie dagen in de week). En dat gaat goed! Ze vind het ontzettend leuk en doet goed mee. Het afscheid is altijd even lastig maar zodra ik de deur achter me dicht doe is ze al stil dus dat scheelt. De komende weken word er goed naar haar gekeken en dan word er gekeken welke ondersteunende therapieen ze nodig heeft om zich goed te ontwikkelen. We vonden het een heel spannend besluit maar wat ze zit ze daar goed!

Stefanie: Ja..en met mij gaat het ook goed. Nu ik weet dat Hadassa op een goede plek zit geniet ik enorm van de “vrije” tijd die ik heb. Ik kijk enorm uit naar de reis naar Rwanda. En tegelijkertijd mijn gezin negen dagen achter laten is erg spannend. Ik merk dat ik in een seizoen van mijn leven ben waarin ik erg zoekende ben naar welke weg ik moet gaan en hoe ik meer en meer mijn geloof kan uitdragen in mijn alledaagse leven. Ik voel me in alles enorm gezegend.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *